نویسنده: دکتر حمیدرضا لاریجانی
مقدمه:
یکی از مهم ترین بیماری های گردو می باشد که اولین بار در سال ۱۸۱۵ از اروپا گزارش شد. آنتراکنوز گردو در ایران در بیشتر مناطق گردو خیز به ویژه نواحی که در بهار معمولا باران می بارد و رطوبت هوا زیاد است، شیوع دارد. حرارت کم، بارندگی زیاد و رطوبت نسبی بالای ۶۵ % در مراحل اولیه آلودگی از عوامل عمده اشاعه بیماری محسوب می شوند.
نشانه های بیماری
- قارچ Gnomonia leptostyla عامل این بیـماری است. آنتراکنوز گردو به برگ، دمبرگ، سر شاخه ها و میوه های جوان حمله می کند. روی برگها ابتدا لکه های کوچـــک گرد به قطر ۵-۲ میلی متر با حاشیه ی دندانه دار به رنگ قهوه ای مایل به قرمز با مرکز قهوه ای مایل به خاکستری تشکیل می شود این لکه ها به تدریج بزرگ شده به صورت نواحی بافت مرده،بدون شکل هندسی مستقر بین رگبرگها، بیشتر در حاشیه و نوک برگ ها درمیآیند که گاهی اندازه ی آنها به ۳-۲ سانتی متر هم میرسد. بعدا از اردیبهشت تا اوایل خرداد ماه در متن این لکه ها نقاط سیاه رنگی به طور پراکنده یا در دوایر متحد المرکز بیشتر در سطح زیرین برگها به وجود می آیند.
- نشانه های بیماری روی سرشاخه های جوان درختان بیمار به صورت زخمهای بیضوی تا گرد نامنظم و کمی فرو رفته به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری پدیدار می شوند .
نشانه های بیماری روی پوست سبز میوه های جوان به صورت لکه های گرد نامنظم و کمی فرو رفته ظاهر می شوند . میوه های جوان آلوده ممکن است بریزند . لکه های پیشرفته روی میوه ممکن است منجر به پیدایش لکه های بافت مرده تیره رنگ در مغز گردو شوند.
مدیریت آفت:
الف. کنترل غیرشیمیایی
۱- جمع آوری برگها پس از برداشت گردو و نیز پس از ریزش برگها در پاییز و سوزاندن آنها
۲- آبیاری منظم و به اندازه
۳- تغذیه مناسب در بهار
۴- رعایت فاصله کافی بین درخت ها برای جریان مناسب هوا
۵- گونه های مختلف جنس Juglans درجات مختلفی از حساسیت به آنتراکنوز را نشان می دهند بنابر این کاشت پایه های مقاوم موثر خواهد بود.
ب. کنترل شیمیایی
۱- سمپاشی زمستانه با ترکیبات مسی مانند محلول بوردو با غلضت ۱- ۰/۵ درصد یا اکسی کلرور مس با غلظت ۵-۳ در هزار
۲- سمپاشی با سم الیت در هنگام ظهور برگها و تکرار با فاصله ۱۰-۷ روز با غلظت ۲/۵ در هزار
با سلام مقاله عالی و کاربردی بود با سپاس از شما
با سپاس از حسن توجه شما